Dasar Penyimpanan Tenaga Rumah Kebangsaan

Dalam beberapa tahun kebelakangan ini, aktiviti dasar penyimpanan tenaga peringkat negeri telah dipercepatkan. Ini sebahagian besarnya disebabkan oleh peningkatan penyelidikan mengenai teknologi penyimpanan tenaga dan pengurangan kos. Faktor lain, termasuk matlamat dan keperluan negeri, juga telah menyumbang kepada peningkatan aktiviti.

Penyimpanan tenaga boleh meningkatkan daya tahan grid elektrik. Ia menyediakan kuasa sandaran apabila penjanaan loji janakuasa terganggu. Ia juga boleh mengurangkan puncak penggunaan sistem. Atas sebab ini, penyimpanan dianggap penting untuk peralihan tenaga bersih. Apabila lebih banyak sumber boleh diperbaharui yang berubah-ubah tersedia, keperluan untuk fleksibiliti sistem semakin meningkat. Teknologi penyimpanan juga boleh menangguhkan keperluan untuk naik taraf sistem yang mahal.

Walaupun dasar peringkat negeri berbeza dari segi skop dan keagresifan, semuanya bertujuan untuk meningkatkan akses kompetitif kepada storan tenaga. Sesetengah dasar bertujuan untuk meningkatkan akses kepada storan manakala yang lain direka bentuk untuk memastikan storan tenaga disepadukan sepenuhnya ke dalam proses kawal selia. Dasar negeri boleh berdasarkan perundangan, perintah eksekutif, siasatan atau penyiasatan suruhanjaya utiliti. Dalam banyak kes, ia direka bentuk untuk membantu menggantikan pasaran yang kompetitif dengan dasar yang lebih preskriptif dan memudahkan pelaburan storan. Sesetengah dasar juga termasuk insentif untuk pelaburan storan melalui reka bentuk kadar dan subsidi kewangan.

Pada masa ini, enam negeri telah menerima pakai dasar penyimpanan tenaga. Arizona, California, Maryland, Massachusetts, New York dan Oregon adalah negeri-negeri yang telah menerima pakai dasar. Setiap negeri telah menerima pakai piawaian yang menentukan perkadaran tenaga boleh diperbaharui dalam portfolionya. Beberapa negeri juga telah mengemas kini keperluan perancangan sumber mereka untuk memasukkan penyimpanan. Makmal Kebangsaan Pacific Northwest telah mengenal pasti lima jenis dasar penyimpanan tenaga peringkat negeri. Dasar-dasar ini berbeza-beza dari segi keagresifan, dan tidak semuanya preskriptif. Sebaliknya, ia mengenal pasti keperluan untuk pemahaman grid yang lebih baik dan menyediakan rangka kerja untuk penyelidikan masa depan. Dasar-dasar ini juga boleh berfungsi sebagai pelan tindakan untuk diikuti oleh negeri-negeri lain.

Pada bulan Julai, Massachusetts meluluskan H.4857, yang bertujuan untuk meningkatkan sasaran perolehan storan negeri kepada 1,000 MW menjelang 2025. Undang-undang tersebut mengarahkan Suruhanjaya Utiliti Awam (PUC) negeri untuk menetapkan peraturan yang menggalakkan perolehan utiliti sumber storan tenaga. Ia juga mengarahkan CPUC untuk mempertimbangkan keupayaan storan tenaga untuk menangguhkan atau menghapuskan pelaburan infrastruktur berasaskan bahan api fosil.

Di Nevada, PUC negeri telah menerima pakai sasaran perolehan sebanyak 100 MW menjelang 2020. Sasaran ini dibahagikan kepada projek berkaitan penghantaran, projek berkaitan pengedaran dan projek berkaitan pelanggan. CPUC juga telah mengeluarkan panduan mengenai ujian keberkesanan kos untuk projek penyimpanan. Negeri ini juga telah membangunkan peraturan untuk proses interkoneksi yang diperkemas. Nevada juga melarang kadar berdasarkan semata-mata pada pemilikan penyimpanan tenaga pelanggan.

Kumpulan Tenaga Bersih telah bekerjasama dengan pembuat dasar negeri, pengawal selia dan pihak berkepentingan lain untuk menyokong peningkatan penggunaan teknologi penyimpanan tenaga. Ia juga telah berusaha untuk memastikan pengagihan insentif penyimpanan yang saksama, termasuk pengagihan untuk komuniti berpendapatan rendah. Di samping itu, Kumpulan Tenaga Bersih telah membangunkan program rebat penyimpanan tenaga asas, serupa dengan rebat yang ditawarkan untuk penggunaan solar di belakang meter di banyak negeri.